Milan Kundera dixit ...

[...] la source de la peur est dans l'avenir, et qui est libéré de l'avenir n'a rien à craindre.
(La lenteur, p.10, Folio n° 2981)

  Avoir un enfant, c'est manifester un accord absolu avec l'homme. Si j'ai un enfant, c'est comme si je disais : je suis né, j'ai goûté à la vie et j'ai constaté qu'elle est si bonne qu'elle mérite d'être multipliée.
(La valse aux adieux, trad. François Kérel, p.158, Folio n°1043)

Selon la manière dont on le présente, le passé de n'importe lequel d'entre nous peut aussi bien devenir la biographie d'un chef d'État bien-aimé que la biographie d'un criminel.
(Risibles amours, trad. François Kérel, p.38, Folio n°1702)

Le piège de la haine, c'est qu'elle nous enlace trop étroitement à l'adversaire.
(L'immortalité, trad. Eva Bloch, p.44, Folio n°2447)

Le souci de sa propre image, voilà l'incorrigible immaturité de l'homme.
(L'immortalité, trad. Eva Bloch, p.319, Folio n°2447)

متر مربع في السجن

هو البابُ، ما خلفه جنَّةُ القلب. أشياؤنا

- كُلُّ شيء لنا - تتماهى. وبابٌ هو الباب،

بابُ الكنايةِ، باب الحكاية. بابٌ يُهذِّب أيلولَ.

بابٌ يعيد الحقولَ إلى أوَّل القمحِ.

لا بابَ للبابِ لكنني أستطيع الدخول إلى خارجي

عاشقًا ما أراهُ وما لا أراهُ.

أفي الأرض هذا الدلالُ وهذا الجمالُ ولا بابَ للبابِ?

زنزانتي لا تضيء سوى داخلي..

وسلامٌ عليَّ، سلامٌ على حائط الصوتِ.

ألَّفْتُ عشرَ قصائدَ في مدْح حريتي ههنا أو هناك.

أُحبُّ فُتاتَ السماءِ التي تتسلل من كُوَّة السجن مترًا من الضوء تسبح فيه الخيول،

وأشياءَ أمِّي الصغيرة..

رائحةَ البُنِّ في ثوبها حين تفتح باب النهار لسرب الدجاجِ.

أُحبُّ الطبيعةَ بين الخريفِ وبين الشتاءِ،

وأبناءَ سجَّانِنا، والمجلاَّت فوق الرصيف البعيدِ.

وألَّفْتُ عشرين أُغنيةً في هجاء المكان الذي لا مكان لنا فيهِ.

حُرّيتي: أن أكونَ كما لا يريدون لي أن أكونَ.

وحريتي: أنْ أوسِّع زنزانتي: أن أُواصل أغنيةَ البابِ:

بابٌ هو البابُ: لا بابَ للبابِ

لكنني أستطيع الخروج إلى داخلي، إلخ.. إلخ..

Mahmoud DARWICH

قصيدة درويش عن أمه

elle était devenue célébre lorsque Marcel Khalifé l'a chantée

أحنُّ إلى خبز أُمي
وقهوة أُمي
ولمسة أُمي..
وتكبرُ فيَّ الطفولةُ
يومًا على صدر يومِ
وأعشَقُ عمرِي لأني
إذا مُتُّ،
أخجل من دمع أُمي!
خذيني، إذا عدتُ يومًا
وشاحًا لهُدْبِكْ
وغطّي عظامي بعشب
تعمَّد من طهر كعبكْ
وشُدّي وثاقي .. بخصلة شَعر ..
بخيطٍ يلوِّح في ذيل ثوبكْ ..
عساني أصيرُ إلهًا
إلهًا أصيرُ ..
إذا ما لمستُ قرارة قلبك !
ضعيني، إذا ما رجعتُ
وقودًا بتنور ناركْ ..
وحبل غسيل على سطح دارك
لأني فقدتُ الوقوفََ
بدون صلاة نهارك
هَرِمْتُ، فردّي نجوم الطفولة
حتى أُشارك
صغار العصافير

درب الرجوع .. لعُش انتظارِك !

الطفل و الطيارة

quand j'étais enfant cette chanson de Marcel Khalifé me touchait beaucoup

الطفل و الطيارة

كان في مرة طفل صغير...
عم يلعب بالحارة... عم بيفتش على خيطان تيطير طيارة
إتطلع بالجو وقال... مدري شو عم يلمع
شوفوا شوفوا الطيارة...
جاي لعندي طيارة.
هاي طيارة كبيرة ما بدى خيطان...
وجوانحها أكبر من بيت الجيران...
فرفح قلبو وطار... على جناح الطيارة
والسما كلها أسرار... حكيتله أسراره
وقف بالساحة ينده رفقاته...
كان هدير الطيارة أقوى من كل الأصوات
تجمعوا الولاد... وفاتوا باللعبي...
وهزت البلاد... قصة متل الكذبة.
والهدير تحول لدخان كبير... ومدري شو صار...
دق النفير.
الطيارة الحاملي قصص وأشعار...
شعلت الأرض وهدمت الدار...
وهدمت الدار... وهدمت الدار
طارت الحدود...
حدود الولدني... برق ورعود تقصف على الدني
طارت اللعبي... وطارت معها القصة...
وصاروا الولاد شقفة من القصة.
القصة مكتوبي على سطيحات الضيعة...
والضيعة الهيوبي ولعت مثل الشمعة
والشمعة بتضوي... والصرخة بتدوي.
آ آ آ ه ... آ آ آ ه... آ آ آ آ آ ه

عابرون في كلام عابر

عابرون في كلام عابر



أيها المارون في الكلمات العابرة

احملوا أسمائكم وانصرفوا

وأسحبوا ساعاتكم من وقتنا ، وانصرفوا

وخذوا ما شئتم من زرقة البحر ورمل الذاكرة

و خذوا ما شئتم من صور، كي تعرفوا

إنكم لن تعرفوا

كيف يبني حجر من أرضنا سقف السماء



أيها المارون بين الكلمات العابرة

منكم السيف - ومنا دمنا

منكم الفولاذ والنار- ومنا لحمنا

منكم دبابة أخري- ومنا حجر

منكم قنبلة الغاز - ومنا المطر

وعلينا ما عليكم من سماء وهواء

فخذوا حصتكم من دمنا وانصرفوا



وادخلوا حفلة عشاء راقص ... وانصرفوا

وعلينا , نحن , أن نحرس ورد الشهداء

وعلينا , نحن , أن نحيا كما نحن نشاء



أيها المارون بين الكلمات العابرة

كالغبار المر , مروا أينما شئتم .. ولكن

لا تمروا بيننا كالحشرات الطائرة

فلنا في أرضنا ما نعمل

ولنا قمح نربيه ونسقيه ندى أجسادنا

:و لنا ما ليس يرضيكم هنا

حجر أو حجل

فخذوا الماضي , إذا شئتم , إلى سوق التحف

وأعيدوا الهيكل العظمي للهدهد , إن شئتم

على صحن خزف

فلنا ما ليس يرضيكم : لنا المستقبل

ولنا في أرضنا ما نعمل



أيها المارون بين الكلمات العابرة

كدّسوا أوهامكم في حفرة مهجورة , وانصرفوا

وأعيدوا عقرب الوقت إلى شرعية العجل المقدس

أو إلى توقيت موسيقى المسدس

ولنا ما ليس يرضيكم هنا , فانصرفوا

ولنا ما ليس فيكم : وطن ينزف شعبا ينزف

وطنا يصلح للنسيان أو للذاكرة



أيها المارون بين الكلمات العابرة

آن أن تنصرفوا

وتقيموا أينما شئتم ولكن لا تقيموا بيننا

آن أن تنصرفوا

ولتموتوا أينما شئتم ولكن لا تموتو بيننا

فلنا في أرضنا ما نعمل

ولنا الماضي هنا

ولنا صوت الحياة الأول

ولنا الحاضر، والحاضر ، والمستقبل

ولنا الدنيا هنا .. والآخرة



فاخرجوا من أرضنا

من برنا .. من بحرنا

من برنا ... من بحرنا

من قمحنا .. من ملحنا .. من جرحنا



من كل شيء , واخرجوا

من ذكريات الذاكرة

أيها المارون بين الكلمات العابرة

Mahmoud Darwich

Mahmoud Darwich (محمود درويش) (né le 13 mars 1941 à Al-Birwah, en Galilée, en Palestine sous mandat britannique) est une des figures de proue de la poésie palestinienne. Profondément engagé dans la lutte de son peuple, il n'en a pour autant jamais cessé d'espérer la paix et sa renommée dépasse largement les frontières de son pays. Il est le président de l'Union des écrivains palestiniens. Il a publié plus de vingt volumes de poésie, sept livres en prose et a été rédacteur de plusieurs publications, comme Al-jadid - (الجديد - Le nouveau), Al-fajr (الفجر - L'aube), Shu'un filistiniyya (شؤون فلسطينية - Affaires palestiniennes) et Al-Karmel (الكرمل) . Il est reconnu internationalement pour sa poésie qui se concentre sur sa nostalgie de la patrie perdue. Ses œuvres lui ont permis de gagner de multiples récompenses, il a été publié dans au moins vingt-deux langues.

Dans les années 1960, Darwish a rejoint le Parti Communiste d'Israël, la Rakah, mais il est plus connu pour son engagement au sein de l'Organisation de Libération de la Palestine (OLP). Élu membre du comité exécutif de l'OLP en 1987, il quitte l'organisation en 1993 pour protester contre les accords d'Oslo. Ayant vécu en exil pendant plus de 30 ans, il pourra sous conditions rentrer en Palestine, où il s'installe à Ramallah.

عندما يذهب الشهداء الى النوم

عندما يذهب الشهداء الى النوم أصحو

وأحرسهم من هواة الرِّثاء

أقول لهم

تُصبحون على وطن

من سحابٍ ومن شجرٍ

من سراب وماء

أهنئُهُم بالسلامةِ من حادثِ المُستحيل

ومن قيمة المذبح الفائضة

وأسرقُ وقتَا لكي يسرقوني من الوقتِ

هل كُلُنا شهداء؟

وأهمس

يا أصدقائي اتركوا حائطاَ واحداً

لحبال الغسيل

اتركوا ليلةًَ للغناء

اُعلِّق أسماءكم أين شئتم فناموا قليلاً

وناموا على سلم الكرمة الحامضة

لأحرس أحلامكم من خناجر حُراسكم

وانقلاب الكتاب على الأنبياء

وكونوا نشيد الذي لا نشيد له

عندما تذهبون إلى النوم هذا المساء

أقول لكم

تصبحون على وطنٍ

حمّلوه على فرس راكضه

وأهمس

يا أصدقائي لن تصبحوا مثلنا

حبل مشنقةٍ غامضه

être chômeur ou être escalve that's the question

hier soir, invité à un mariage ... celui d'un cher ami ... je devais simplement passé chez moi aprés le boulot ... mettre un costume adéquat et partir ..

seulement y a un hic ...

c'ets que chez nous au boulot, la notion "aprés le boulot" est trés hypothétique ... des fois y en a presque pas .. tout comme hier ...

juste avant la fin de la journée, soit à 18h, notre boss ... trés loin de sa montre ... nous appelle en réunion ...

une réunion qui a du se terminer vers 21h30 ...

imaginez mon état en sortant du bureau ...

bien sur ça me déplait ... ça déplait à tout mes collègues ..

mais c'est les exigences du boulot aujourd'hui ...

sinon on n'a qu'à démissionner ...

ce qui fait, tant que je ne suis pas effectivement sorti du bureau (et encore), je ne peux point parler d'"aprés le boulot"

alors plus que jamais être chômeur ou être esclave, telle est la question ...

tristement ...

Khamsoun ... (corps otages)

 

 

hier j'ai été voir la nouvelle pièce de théâtre de Fadhel Jaïbi et Jalila Bakkar ...

franchment ils on excellé !

une pièce qui e surcroît tombe à pic avec les derniers événements en Tunisie ..

 je vous recommande de la voir si possible ..

ma critique ?

franchment je n'ai pas les épaules pour critiquer des artistes d'un telle envergure

simplment je dirais ce que j'ai gardé en tête aprés l'avoir vu :

la menace d'un islam extrémiste reste bien présente quoique peu sérieuse

la séparation entre la religion et le pouvoir, choix gagnat de la tunisie depuis 50 ans ... car ça permet d'empecher certains courants opportunistes de manipuler le peuple en utilisant la religion

un grand bravo aux artistes et aux autorités compétente pour le courage de présneter/autoriser un travail aussi courageux et aussi bon

tahya tounes .. plus que jamais 

 

voici la présentation de la pièce :

Spectacle en arabe

 

Texte

• Jalila Baccar

 

mise en scène

• Fadhel Jaïbi

 

Scénario et dramaturgie

• Jalila Baccar et Fadhel Jaïbi

 

Scénographie et costumes

• Kaïs Rostom

 

Chorégraphie

• Nawel Skandrani

 

Création lumière

• Fadhel Jaïbi et Yvan Labasse

 

Avec

• Hosni Akremi
• Jalila Baccar
• Fatma Ben Saïdane
• Khaled Bouzid
• Besma El Euchi
• Hajer Gharsellawi
• Riadh Hamdi
• Jamel Madani
• Lobna Mlika
• Moez M’Rabet
• Wafa Tabboubi

 

RESUME

De retour de France, où elle a rencontré Allah et où elle est passée d’un marxisme pur vers un islamisme dur, la fille d’un couple de militants de gauche, se trouve impliquée dans le suicide mystérieux d’une jeune amie enseignante qui a décidé un vendredi 11 Novembre 2005 de se faire exploser dans la cour de son lycée.
L’acte, s’il plonge le pays dans le désarroi et met en branle le redoutable dispositif anti-terroriste, place face à face, un régime politique autoritaire, une société civile et des démocrates plus laminés que jamais, des islamistes clandestins aux funestes desseins et des citoyens dociles ou indifférents.

 Bonne vision

 

qqes photos du site de mosaïque FM